شعرآریابیرانوندعلیرضا

باور کنم بر اینکه شب جلدم به گیسو می کنییا کشتنِ هر روز که با اخمِ ابرو می کنی؟در جمع میگویی بیا ،باهم که بیند هر رقیبگر با منی دیگر چرا ؟این سو و آن سو میکنی ؟همدست من هستی سَرِ میزِ قمارِ زندگیدل میبُری از من ، دگر دستم چرا رو میکنییکبار درعشقت چنان چابک چو آهویی ولیگاهی غزالِ عشق را لاغر تراز مو می کنیروزی هوایِ خانه ی درویشیِ ما میکنیروزی هوس بر خواب در بالِشتَکِ قو می کنیباخاطراتت سر بکن،هر چه که میخواهی بکنمارا چرا در بازی ات بازیچه ی او میکنی ؟✍️علیرضابیرانوندبیرم وند بخوانید...

ادامه مطلب